Αν για παράδειγμα έχουμε μια γενικευμένη αύξηση των τιμών, τότε με τα ίδια χρήματα μπορούμε να αγοράσουμε λιγότερα προϊόντα και υπηρεσίες σε σχέση με πριν.
Ας πούμε ότι κάθε μήνα αγοράζουμε ψωμί, τυρί και καφέ. Αν τον Ιανουάριο πληρώσαμε συνολικά 20€, αλλά τον προηγούμενο Ιανουάριο τα ίδια πράγματα είχαν κοστίσει 19€, τότε έχουμε πληθωρισμό 5%. Οι τιμές ανέβηκαν και άρα τα χρήματά μας έχουν λίγο μικρότερη “αξία”.
Αυτό σημαίνει ότι, για διάφορους λόγους – όπως αυξήσεις στην τιμή της ενέργειας, στα ενοίκια, ή ακόμα και σε αγαθά που καλύπτουν τις καθημερινές μας ανάγκες – το συνολικό κόστος ζωής ανεβαίνει. Ο πληθωρισμός, δηλαδή, μετρά πόσο γρήγορα αυξάνεται αυτό το κόστος με την πάροδο του χρόνου.
Υπάρχει όμως και η άλλη όψη: όταν ο πληθωρισμός είναι πολύ χαμηλός ή αρνητικός (κάτι που ονομάζεται αποπληθωρισμός), μπορεί να είναι ένδειξη ότι η ζήτηση αγαθών και υπηρεσιών είναι πιο χαμηλή από ό,τι πρέπει και η οικονομία δεν “μεγαλώνει” αρκετά. Οι καταναλωτές δεν είναι πρόθυμοι να αγοράσουν αυτά που παράγουν οι επιχειρήσεις και οι επιχειρήσεις με τη σειρά τους δεν είναι διατεθειμένες να επενδύσουν για να αυξήσουν την παραγωγή τους — κάτι που επίσης μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στην ανάπτυξη της οικονομίας και άρα στο πόσο εύκολα μπορεί κανείς να βρει δουλειά.
Γι’ αυτό και η Τράπεζα της Ελλάδος μεριμνά για τη σταθερότητα των τιμών, δηλαδή για τη διατήρηση του πληθωρισμού στο 2% μεσοπρόθεσμα. Στόχος είναι να διατηρείται ο πληθωρισμός σε ένα χαμηλό επίπεδο, ώστε οι τιμές να ανεβαίνουν μεν, αλλά με μικρό, σταθερό και προβλέψιμο ρυθμό.
Μαθητές
Ενήλικες
